Sinds 2020 zijn er miljoenen euro’s van de Nederlandse belastingbetaler uitgegeven aan het beheer en de productie van sociale media voor ministers en staatssecretarissen. Uit recente gegevens blijkt dat alleen al voor externe inhuur minstens 3,5 miljoen euro is betaald. Daarnaast werken rijksbreed zeker 33 voltijdsmedewerkers volledig of gedeeltelijk aan de accounts van bewindspersonen. De werkelijke kosten liggen vermoedelijk nog hoger.

Uitgaven aan externe inhuur

Ministers maken steeds vaker gebruik van officiele sociale
mediakanalen zoals Instagram, LinkedIn, X, Threads, Mastodon en
Bluesky om beleid toe te lichten, foto’s van ontmoetingen met
buitenlandse leiders te delen en filmpjes van toespraken te plaatsen.
Voor deze content zijn externe fotografen, videomakers en
communicatieadviseurs ingehuurd.
Bijvoorbeeld, het ministerie van Defensie gaf tussen 2022 en 2024
ruim 724.000 euro uit aan externe adviseurs voor de sociale
media-accounts van Kajsa Ollongren en Christophe van der Maat.
Volgens het ministerie was dit noodzakelijk na de Russische inval in
Oekraine, om de bevolking te informeren over oefeningen, opschaling
en investeringen in defensie.
Het ministerie van Economische Zaken huurde tijdens de coronajaren
ook extra personeel in. In 2020 werd meer dan 325.000 euro besteed
aan externe ondersteuning, en in 2021 liep dit bedrag op tot meer dan
438.000 euro. Een medewerker besteed gemiddeld de helft van zijn
of haar tijd aan de sociale media-accounts van bewindspersonen.

Vaste teams en stijgende kosten

Sinds 2025 neemt de externe inhuur af, maar de vaste teams van
sociale media- en communicatieprofessionals zijn aanzienlijk groter
geworden. De 33 voltijdsbanen kosten de belastingbetaler naar
schatting minstens 3 miljoen euro per jaar. In 2026 waren er zelfs 67
voltijdsmedewerkers actief met communicatie en social media,
hoewel een exacte verdeling per ministeries lastig te achterhalen is.
Naast het reguliere beheer worden losse producties ook apart
gefactureerd. Voorbeelden hiervan zijn:

• Een livestream over excuses voor
  het slavernijverleden: ruim 6.400 euro
• Een infographic bij het regeerakkoord van kabinet-Jetten: 5.600 euro
• Afscheidstoespraak van Mark Rutte vanuit het Torentje: 8.200 euro

Deze producties benadrukken dat de kosten voor sociale media niet
alleen uit personeel bestaan, maar ook
uit aparte mediaproducties en technische ondersteuning.

Bereik en effectiviteit

Ministeries stellen dat sociale media essentieel zijn om burgers direct
te bereiken en het beleid begrijpelijk uit te leggen. Toch blijkt uit
voorbeelden dat het bereik soms beperkt is. Een video van minister
Sjoerd Sjoerdsma over zijn werk in

Brussel werd bijvoorbeeld slechts 13.700 keer bekeken.
Critici vragen zich af of de uitgaven in verhouding staan tot het
daadwerkelijke bereik. Een ingewijde vertelde aan De Telegraaf: “Dat
is veel geld voor het intikken van wat letters.” Het roept de vraag op
of miljoenen euro’s belastinggeld efficient worden ingezet voor
sociale media-communicatie.

Politieke en maatschappelijke discussie

Het gebruik van belastinggeld voor sociale media is een groeiend
onderwerp van debat. Tegenstanders vinden dat het kabinet prioriteit
moet geven aan direct tastbare beleidsmaatregelen, zoals
gezondheidszorg, onderwijs en infrastructuur, in plaats van
uitgebreide online campagnes.
Voorstanders stellen dat in een digitale samenleving het effectief
communiceren met burgers cruciaal is en dat sociale media een
moderne manier zijn om beleidsinformatie en beleidsverklaringen
toegankelijk te maken. Zonder deze kanalen zouden veel burgers
belangrijke informatie missen.

Specifieke voorbeelden van uitgaven

• Defensie investeerde honderden duizenden euro’s in professionele
  fotografie, videografie en contentcreatie.
• Economische Zaken besteedde tijdens de pandemie aanzienlijke
  bedragen aan externe adviseurs om updates en informatie te delen.
• Losse mediaproducties, zoals livestreams en infographics, worden
  apart gefactureerd en dragen bij aan de totale kosten.

Deze uitgaven laten zien dat de inzet van sociale media een complex
proces is, dat naast het beheer van
accounts ook een uitgebreid productieapparaat vereist.

Conclusie

Het overzicht van de uitgaven aan sociale media door Nederlandse
ministers toont een substantieel gebruik van publieke middelen. Sinds
2020 zijn miljoenen euro’’s besteed aan externe inhuur, vaste teams
en losse producties. Hoewel sociale media onmiskenbaar een rol
spelen in de communicatie met burgers, is het debat over de
efficientie en proportionaliteit van deze uitgaven actueel.
Het blijft de vraag of het bereik van de content opweegt tegen de
hoge kosten en of de huidige aanpak van sociale media daadwerkelijk
bijdraagt aan een beter geinformeerd publiek. Met de stijgende
investeringen in personeel en mediaproducties zal het onderwerp
ongetwijfeld een belangrijk punt blijven in politieke discussies en
evaluaties van overheidsuitgaven.