Omdat tijd vliegensvlug verglijdt, selecteert Humo voor u de opmerkelijkste fragmenten, netjes geduid in ‘Het moment’.
Wat? Arnout Hauben wint de Gouden Televizier-Ring met ‘Dwars door de Lage Landen’
Waar? Donderdagavond op NPO
Waarom is het opvallend? Omdat ‘Dwars door de Lage Landen’ het eerste Belgische programma is dat de belangrijkste Nederlandse tv-prijs wint
De Gouden Televizier-Ring, zo heet die prijs, en hij wordt sinds 1964 uitgereikt door de Nederlandse kijkers. Elk jaar mogen zij stemmen – vroeger via briefkaart, nu online en via sms – op het beste programma van de afgelopen twaalf maanden. ‘Dwars door de Lage Landen’ haalde het met een ruime meerderheid van 55 procent en werd zo de allereerste Belgische winnaar in 59 edities. Goed, strikt genomen is het tweede seizoen, waarvoor Arnout Hauben de prijs heeft gekregen, geen Belgisch programma: het is besteld door de VPRO nadat het eerste bij onze noorderburen een doorslaand succes was geworden.
Hauben werd zelfs al uitgeroepen tot ‘De populairste Belg in Nederland’. Maar alles aan ‘Dwars door de Lage Landen’ ademt België: het accent van de presentator, de bescheidenheid waarmee hij zijn gesprekspartners benadert, de soms absurde humor. Hauben deed in het hol van de oranje leeuw ook weinig moeite om zijn roots te verbergen. Elke Televizier-finalist moest een filmpje maken om stemadvies te geven: Hauben en zijn kompanen Ruben Callens en Philippe Niclaes lieten zich filmen terwijl ze – op de tonen van ‘België’ van Het Goede Doel – hun smoking aantrokken in een maisveld.
Op de rode loper kreeg de notoir knorrige Maarten van Rossem, de éénmansjury in de Nederlandse versie van ‘De slimste mens’, de vraag wie volgens hem zou winnen. ‘Kan me geen kloot schelen,’ antwoordde hij, ‘waarschijnlijk de slechtste uit de rij.’ Zijn eerlijkheid was verfrissend, zeker op een evenement waar iedereen elkaar schouderklopjes geeft, maar zijn voorspelling kwam gelukkig niet uit. De twee programma’s waarop naast ‘Dwars door de Lage Landen’ kon worden gestemd, waren allebei even populair, maar een pak minder goed.
Het eerste: ‘Denkend aan Holland’, een reisdocumentaire waarin André van Duin, het tv-icoon dat in de jaren 80 zoveel van onze zaterdagavonden heeft opgevrolijkt, per boot door Nederland reist en mensen aanspreekt. Een beetje zoals ‘Dwars door de Lage Landen’ dus, maar dan luidruchtiger. De andere finalist was ‘B&B vol liefde’, dat voor de tweede keer op rij was genomineerd. Die realityreeks van RTL4 is bij ons niet te bekijken, dus we kunnen niet met zekerheid zeggen of het niveau even lamlendig is als in de Vlaamse versie ‘B&B zoekt lief’. Maar afgaand op de paar fragmenten die tijdens de show passeerden, onder meer van een bejaarde vrouw die op een boot aan het paaldansen sloeg, vrezen we van wel.
Uit het dankwoord van Arnout, Ruben en Philippe leerden we dat er dankzij ‘Dwars door de Lage Landen’ een nieuwe uitdrukking is geboren in Nederland: ‘een Arnoutje doen’, wat zoveel betekent als gewoon praten met een wildvreemde, zonder vooroordelen en met een open geest. In het land van de grote bek, waar hufters als Johan Derksen dagelijks voor miljoenen mensen hun mening spuien en waar de polarisering nog groter is dan in België, is die blozende, onopvallende, simpelweg nieuwsgierige kerel uit Leuven dus ontzettend populair geworden. Dat geeft hoop. Misschien moeten we hem ook maar eens elders in de wereld inzetten.
