DEN HAAG – Het is stil in de wandelgangen van het Binnenhof, maar online en op straat klinkt het luid en duidelijk. Premier Rob Jetten wordt de laatste weken stevig aangepakt door een groeiende groep Nederlanders. De kritiek is fel, persoonlijk en laat weinig heel van zijn imago als daadkrachtige landsvader. Wat begon als onvrede over asielopvang en stikstofbeleid, is uitgegroeid tot een golf van openlijke woede die diep snijdt.
Op sociale media, in commentaren onder nieuwsberichten en tijdens lokale protesten klinken woorden die door merg en been gaan. Jetten wordt beticht van afwezigheid, arrogantie en het negeren van de zorgen van gewone burgers. “Hij had er moeten zijn,” klinkt het keer op keer. “Alleen maar veroordelen van afstand is makkelijk, maar lost niets op.”
Afwezigheid tijdens onrust
De directe aanleiding is de golf van protesten tegen asielzoekerscentra die de afgelopen weken door het land trok. In plaatsen als Loosdrecht liep de situatie uit de hand. Terwijl de spanning opliep, was de premier op werkbezoek in het Caribisch gebied. Hij brak dat bezoek niet af.
Uit onderzoek van EenVandaag onder ruim 15.000 panelleden blijkt dat maar liefst 80 procent zijn leiderschap rond deze onrust onvoldoende vindt. Veel mensen vinden dat Jetten zich had moeten laten zien op de plekken waar het misging. Zijn latere veroordeling van geweld wordt als te weinig en te laat ervaren.
“De premier hoort bij onrust in het land aanwezig te zijn,” zegt een panellid. “Niet vanaf een eiland in de zon tweetjes sturen.” Die toon is typerend voor de sfeer die is ontstaan.
Stikstof en boeren: oude wonden open
Tegelijkertijd blijft het stikstofdossier knagen. Het kabinet-Jetten presenteerde plannen om Nederland van het ‘stikstofslot’ te halen, maar boerenorganisaties en een deel van de oppositie zien vooral nieuwe beperkingen en onzekerheid. Forum voor Democratie, BBB en delen van de VVD wijzen erop dat de sector al jaren onder druk staat.
Tijdens debatten wordt Jetten hard aangepakt. Lidewij de Vos en Caroline van der Plas confronteerden hem met de zorgen over immigratie, woningnood en veiligheid. Jetten sprak over “frames” en “gevaarlijke retoriek”, maar zijn tegenstanders vonden dat hij de kern van de onvrede ontweek.
Op sociale media wordt hij beschuldigd van het kapotmaken van de landbouw. “De boeren worden willens en wetens kapotgemaakt,” klinkt het in talloze reacties. “Het gaat ze niet om stikstof, het gaat om het land van de boeren.”
Persoonlijke aanvallen en oude littekens
Naast de politieke kritiek klinken ook persoonlijke scheldpartijen. Jetten, die openlijk homoseksueel is, heeft eerder in zijn carrière te maken gehad met grove homohaat. Jaren geleden las hij zelf haattweets voor met termen als “achterlijke flikker” en “pisnicht” om aandacht te vragen voor discriminatie.
Nu de politieke druk oploopt, keren soortgelijke beledigingen terug in de commentaren. Tegenstanders mengen politieke onvrede met persoonlijke aanvallen. Voorstanders van de premier wijzen erop dat dit de grens van fatsoenlijke kritiek overschrijdt. Toch is de toon hard en wordt er weinig geschuwd.
Een premier onder druk
Jetten leidt een minderheidskabinet dat al vanaf het begin kwetsbaar oogt. Interne kritiek binnen D66 zwelt aan. Er wordt gesproken over te veel beeldregie en te weinig resultaat. De VVD grijpt elke kans aan om hem te beschadigen, terwijl de oppositie hem als zwak afschildert.
In de Kamer moet hij zich verdedigen over ingrepen in de sociale zekerheid, asielbeleid en stikstof. Elke misstap wordt uitvergroot. Zijn pogingen om pragmatisch te regeren – “Nederland van het slot halen” – worden door critici afgedaan als loze beloftes.
Maatschappelijke onvrede groeit
De woede beperkt zich niet tot politieke bubbels. In reacties onder nieuwsberichten klinkt een breed gevoel van ongenoegen. Mensen klagen over woningnood, hoge lasten, immigratie en het gevoel dat Den Haag niet luistert. Jetten wordt het gezicht van die frustratie.
“Hij is premier van iedereen, dus ook van de mensen die elke maand moeten puzzelen om rond te komen,” schreef een columnist. Die oproep vindt weerklank. Voor veel burgers voelt de politiek ver weg, en Jetten is degene die de rekening gepresenteerd krijgt.
Protesten en polarisatie
Bij anti-asielprotesten werd geweld gebruikt. Jetten noemde dat “volstrekt schandalig” en beloofde een keiharde aanpak. Maar de beelden van onrust en zijn aanvankelijke afwezigheid blijven hangen. Extreme groepen kapen lokale protesten, terwijl gematigde burgers zich steeds ongemakkelijker voelen om hun zorgen te uiten.
De polarisatie neemt toe. Aan de ene kant staat een premier die zegt de rechtsstaat te verdedigen. Aan de andere kant een deel van de bevolking dat zich niet gehoord voelt en steeds harder van zich laat horen.
Wat nu?
In Den Haag wordt met argusogen gekeken naar de komende weken. Het kabinet moet resultaten laten zien op stikstof, asiel en woningen. Lukt dat niet, dan groeit de druk verder. Interne D66-kritiek, oppositie-aanvallen en publieke woede vormen een gevaarlijke cocktail.
Jetten probeert het tij te keren met pragmatische taal. Hij praat over boeren die weer perspectief verdienen, over bouwen en over vooruitgang. Maar de woorden die hem nu worden nageroepen, snijden diep. Ze gaan over afwezigheid, over het niet voelen van de pijn van gewone mensen, over een kloof die steeds groter lijkt te worden.
Een land in onrust
Nederland is onrustig. Asielprotesten, boerenacties, woningnood en stikstofdebatten raken elkaar. In dat klimaat wordt de premier het bliksemafleider. De scheldwoorden en felle kritiek zijn het symptoom van iets groters: een gevoel dat de politiek de grip op de samenleving verliest.
Of Jetten die storm kan doorstaan, zal de komende maanden moeten blijken. Voorlopig klinkt de boodschap uit grote delen van het land onverminderd hard. De woorden tegen hem gaan door merg en been. En ze worden steeds luider.
De vraag die boven de markt hangt is eenvoudig en genadeloos: luistert Den Haag nog, of is de kloof te groot geworden?
https://www.youtube.com/watch?v=YlIxYwgPxf0
